Superliga Srbije
Bundesliga
Premier League
Champions League
Europa League
Conference League
Eurobasket 2025
Euroleague
ABA liga
Srbija KLS
NBA
Eurocup
US Open
Australian Open
Roland Garros
Wimbledon
ATP
Masters 1000
Formula 1
MotoGP
WRC
Kada vas navijači obožavaju i nazivaju Kraljem onda je to posebno priznanje, a upravo je to doživeo Aleksandar Ristić kao trener Fortune iz Diseldorfa.
Legende Bundeslige
Ovaj Sarajlija može da se ponosi na period proveden u Bundesligi. I kao kao igrač i kao trener. Imao je velike saigrače i još veće trenere pored kojih je pekao i ispekao zanat.
Taj gorki trenerski hleb sa sedam kora ispekao je pored legendarnog Branka Zebeca. Bio je najpre njegov igrač, zatim pomoćnik, da bi ga na kraju nasledio kao trener. I to ni manje ni više nego u to vreme na klupi slavnog Hamburger Šport Ferajna.
Ali krenimo redom…
Fudbalsku karijeru započeo je u rodnom Sarajevu odakle se zajedno sa Džemaludinom Mušovićem preselio u Split u redove Hajduka.
Sudbina će hteti da jedini trofej kao igrač osvoji upravo protiv bivših saigrača sa Koševa – 1967. godine u finalu Kupa Jugoslavija kada je Hajduk na stadionu kraj Starog placa pobedio tim Sarajeva sa 2:1.
Iz Splita se 1970. preselio u Mostar i ostavio zapažen trag u dresu Veleža pre nego što je 1974. godine karijeru nastavio u Nemačkoj.
Došao je u Ajntraht iz Braunšvajga koji je to leto preuzeo njegov zemljak, legenda jugoslovenskog i nemačkog fudbala Branko Zebec.
Ristić je kao fudbaler odbrane i sredine terena tokom četiri bundesligaške sezone postigao samo tri gola, ali prvi posebno pamti: bilo je to 5. oktobra 1974. u pobedi nad slavnim Bajernom iz Minhena od 3:1. Najavio je trijumf vodećim golom u sedmom minutu kada je iz individualne akcije matirao čuvenog Sepa Majera.
Zebec, Ristić i Danilo Popivoda, koji je u Braunšvajg stigao godinu dana posle Ristića, osvojili su 1977. treće mesto u prvenstvu Nemačke, sa samo bodom manje od šampiona Borusije iz Menhengladbaha. Čak su deset kola pre kraja bili i lideri na tabeli.
Aleksandar Ristić je ukupno odigrao 78 mečeva u Bundesligi. Poslednji 29. aprila 1978. protiv imenjaka Ajntrahta u Frankfurtu.
Već tada je znao da će se baviti trenerskim poslom. U poslednjoj igračkoj sezoni bio je istovremeno trener mlađih kategorija Braunšvajga, a onda je postao Zebecov pomoćnik, kada je njegov dojučerašnje trener u leto 1978. godine preuzeo kormilo Hamburgera.
Njih dvojica su kao tandem na klupi HSV-a napravili fudbalski bum u najvećoj nemačkoj luci. Hamburger SV 1979. osvaja istorijsku prvu titulu prvaka Bundeslige, a godinu kasnije igra u finalu Kupa šampiona (nesrećno gubi od Notingem Foresta).
Kada je Zebec napustio Hamburg, Ristić je šest meseci bio prvi trener, a onda je postao pomoćnik još jednom slavnom treneru – Austrijancu Ernstu Hapelu. Kao njegov asistent učestvuje u osvajanju još dve titule Bundeslige, a zatim i one najvažnije – titule prvaka Evrope – 1983. protiv Juventusa 1:0 u Atini, gol za veliko slavlje postigao je Feliks Magat.
Za Hamburger su tih godina igrali neki od najboljih evropskih i svetskih fudbalera poput slavnog Franca Bekenbauera, Horsta Hrubeša, Manfreda Kalca, Engleza Kevina Kigena, Jugoslovena Ivana Buljana i pomenutog Magata.
Za Ristića je to bilo ogromno iskustvo i on u leto 1983. godine počinje samostalnu trenersku karijeru u Nemačkoj. Najpre u Ajntrahtu iz Braunšvajga, klubu čiji je prethodno dres nosio četiri godine, a onda i u Fortuni iz Diseldorfa i Šalkeu. Sa ova dva tima uspeva da osvoji Cvajtu i uvede ih u Bundesligu (1989, 1991). Sa Fortunom čak dva puta zbog čega postaje omiljen među navijačima iz Diseldorfa i dobija kraljevski nadimak – „Kenig Aleks“.
Ukupno je u tri navrata sedeo na klupi Fortune. U tom klubu je sarađivao i sa bivšim saigračem iz mostarskog Veleža, proslavljenim golmanom Enverom Marićem.
Kasnije je u dva navrata vodio Rot-Vajs iz Oberhauzena i po jednom Union Berlin i Irdingen. Sa Oberhauzenom je 1999. kao drugoligaš stigao na domak finala Kupa Nemačke. Zaustavio ga je Bajern tek u polufinalu pošto je prethodno izbacio „svoj“ Hamburger i Borusiju Menhengladbah.
Nemci su pisali da je bio veoma zabavan i popularan trener kako kod navijača tako i medija. Bio je poznat i po tome što je u džepu imao par bombona, koje je nudio sudijama pre početka utakmice.
Kad podvuče crtu Aleksandar Ristić i te kako može da bude ponosan na period koji je proveo u Bundesligi i nemačkom fudbalu.
Koje je tvoje mišljenje o ovome?
Budi prvi ko će ostaviti komentar!