Bilo je davno, ali pamtiće se večno i prenositi sa kolena na koleno. Takav uspeh to i zaslužuje.

Pre tacno 34 godine Crvena zvezda je postala šampion sveta, trijumfom nad čileanskim Kolo Kolom u Tokiju – 3:0 utkala sebe u rang fudbalskih besmrtnika.

Na taj način je najuspešnija generacija u istoriji srpskog i jugoslovenskog fudbala pozlatila evropsku titulu iz Barija, slavila iako je ostala bez nekoliko važnih igraca.

Razbijen je prvak Južne Amerike u Japanu i pored činjenice da je od 42. minuta tim trenera Vladice Popovićа igrao sa desetoricom zbog isključenja Dejana Savićevića.

NAJPOPULARNIJE NA PORTALU

Tri trenera i 634 dana kasnije: Partizan je ponovo na vrhu

Legenda Partizana: „Ostojino pismo kao da je pisano za sahranu“

Zvezdine zvezdice: Skupi, slabi i loše birani

„Partizan traži trenera, (još) nema dogovor sa Bizlijem“

Fantastičan je bio dvostruki strelac Vladimir Jugovic, a tačku na trijumf stavio je Darko Pancćčev.

Crvena zvezda je Kolo Kolo savladala u sastavu: Milojević, Radinović, Vasilijević, Najdoski, Belodedić, Ratković, Stošić, Jugović, Pančev, Savićević, Mihajlović.

Videla je tad cela planeta da je Zvezda prvak sveta, ali na žalost videli smo i ratna stradanja, pad na svim nivoima i sudarili se sa surovom realnošću da se uspesi iz Barija i Tokija više neće ponoviti.

I zbog toga priča o Zvezdinim junacima ne sme da bledi kako godine prolaze.

Bonus video